De technieken op een rij
1. Begin met spanning, niet met context
Veel presentaties beginnen met achtergrondinformatie, terwijl je publiek pas echt gaat luisteren zodra er iets op het spel staat. Open daarom met het probleem of de spanning, en vul de context pas daarna aan.
Zwak: 'Een van onze klanten gebruikt het product al drie jaar en had laatst een storing.'
Sterk: 'Zijn opzegging stond al klaar.' De tweede opening laat je publiek meteen willen weten wat er gebeurde, de eerste niet.
2. Gebruik één concreet moment, geen samenvatting
'We hebben veel klachten opgelost' blijft abstract. Kies in plaats daarvan één scène: 'Hij belde op een vrijdagmiddag, voor de derde keer die maand over dezelfde storing, duidelijk klaar met wachten.' Dat is een moment dat je publiek voor zich ziet, in plaats van een algemene samenvatting.
3. Werk met contrast
Voor en na, probleem en oplossing, verwachting en werkelijkheid: contrast maakt een verhaal spannend en maakt je punt meteen duidelijk. Bij onze klant: eerst een boze man die op het punt stond over te stappen naar de concurrent, uiteindelijk iemand die het product zelf aanraadt bij collega’s. Hoe groter dat verschil voelt, hoe sterker je punt landt.
4. Laat emotie meespelen
Benoem hoe het voelde, naast wat er gebeurde. In plaats van 'hij was ontevreden' liever 'hij voelde zich genegeerd, alsof niemand echt naar hem luisterde'. En aan het eind in plaats van 'hij bleef klant' liever 'hij was zichtbaar opgelucht, en bedankte ons persoonlijk voor het meedenken'. Emotie is waarom we een verhaal onthouden, feiten alleen zijn dat zelden.
Lees ook:Meer over storytelling
Samen met een trainer aan de slag?
Plan een vrijblijvend gesprek, dan kijken we wat bij jou past.
5. Voel zelf wat je vertelt
Een techniek werkt pas als je publiek de emotie ook echt bij jou voelt. Vertel je het verhaal van deze klant met een vlakke stem en een neutraal gezicht, dan komt zijn frustratie, en jouw opluchting toen het opgelost was, niet aan, hoe goed het verhaal ook is opgebouwd. Je publiek reageert daarbij op je woorden, maar minstens zo veel op je stem, je tempo en je gezichtsuitdrukking.
Dat vraagt niet dat je gaat overacteren. Haal vlak voordat je het verhaal vertelt het beeld nog even terug: hoe klonk die klant aan de telefoon, hoe voelde het toen het uiteindelijk goed kwam? Vertel vanuit dat beeld, in plaats van vanuit een uit het hoofd geleerde tekst. De emotie komt dan vanzelf mee in je stem en houding, in plaats van dat je hem moet forceren.
6. Sluit af met betekenis
Een verhaal zonder duidelijke afsluiting laat je publiek zoeken naar het punt. Rond af met wat het verhaal betekent voor je boodschap: bij deze klant bijvoorbeeld niet 'en toen was hij weer tevreden', maar 'dit laat zien dat een klant die zich echt gehoord voelt, uiteindelijk je grootste ambassadeur kan worden'. Dat is de betekenis die je publiek meeneemt.
